Danıştay 10. Daire E.2020/6839 K.2021/352

2- … 3- …

VEKİLLERİ

Av. …, Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Genel Müdürlüğü

İSTEMİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı, temyiz isteminin reddine ilişkin kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar tarafından, malik ve hissedarı oldukları Samsun İli, ... İlçesi, … Mahallesi, … ada ve … sayılı (eski … ada … sayılı parsel) parselde bulunan arsa vasıflı taşınmazda, davalı idarece yapılan köprülü kavşak nedeniyle meydana geldiği ileri sürülen değer kaybının karşılığı olarak 1.000,00 TL tazminatın idareye başvuru yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi Hakimliği'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; farklı seviyeli kavşak köprüsü yapımı nedeniyle oluştuğu iddia edilen zararın idari eylemden kaynaklandığı, yolun 05/09/2018 tarihinde tamamlanarak hizmete açıldığı dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın maliki olan davacıların, eylemin idariliğini en geç yolun hizmete açıldığı 05/09/2018 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerektiği,

davacıların zararı öğrendiği tarihten itibaren 1 yıl içinde idareye başvurması ve taleplerinin reddi halinde işlemin tebliğinden itibaren altmış gün içinde veya talebin altmış gün içinde cevap verilmeyerek reddi halinde takip eden altmış gün içinde dava açmaları gerekirken, bu süreler geçirildikten sonra 08/01/2020 tarihinde yaptıkları başvurunun reddi üzerine 19/02/2020 tarihinde açtıkları davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 2020 yılı için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin birinci fıkrasındaki sınır değerin 7.000,00 TL olduğu, dava konusu miktarın yedi bin Türk lirasını geçmemesi nedeniyle İdare Mahkemesince kesin karar verildiği, bu nedenle karara karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen kesin karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine; … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararıyla; 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize açık hususlardan olmayan uyuşmazlığa ilişkin olarak verilen karar, istinaf başvurusu üzerine aynı Kanunun 45. maddesi uyarınca kesin olduğundan temyiz dilekçesinin incelenmesine imkan bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen Geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları (20/07/2016) tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu ve "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararlara karşı Danıştayda temyiz isteminde bulunulabileceği, kurala bağlanmıştır.

Öte yandan; 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili merciin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinde ise, temyiz incelemesi sonunda Danıştay'ın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı hüküm altına alınmıştır.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.