Danıştay 10. Daire E.2021/1896 K.2021/2083

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Şanlıurfa İl Göç İdaresi bünyesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle, silahsız özel güvenlik kimlik kartı ve çalışma izninin iptaline ilişkin olarak tesis edilen Şanlıurfa Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından, yasaklanmış olan haklarının geri verildiği ve bu nedenle dava konusu işlemin iptali istenilmişse de; memnu hakların iadesi kurumunun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Belli Hakları Kullanmaktan Yoksun Bırakılma” başlıklı 53. maddesinin 1/a bendinde sayılan; "sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden;

bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden, velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etme" hakları yönünden getirilen yasaklamalara ilişkin olduğu ve bu yasaklıkları kaldıracağı, dava konusu işlemin davacının silahsız özel güvenlik kimlik kartı ve çalışma izninin iptaline ilişkin olarak tesis edildiği,

5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun "Özel güvenlik görevlilerinde aranacak şartlar" başlıklı 10. maddesinde yer alan.

"Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına mahkûm olmamak." şartının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinden sonra yürürlüğe giren bir düzenleme olduğu dikkate alındığında, "özel" ve "sonraki" kanun niteliğinde olan Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'da yer alan düzenlemenin esas alınması ve idarece buna göre işlem tesis edilmesi gerektiğinden,

davalı idarece davacının kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına mahkum olmamak şartını taşımadığından bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, almış olduğu cezanın yüz kızartıcı suçlardan olmadığı, ... Asliye Ceza Mahkemesince memnu hakların iadesi kararı verildiği, 5188 sayılı Kanunun 10. maddesinin 2. fıkrasında yazılı suçlardan mahkumiyetinin bulunmadığı ileri sürülerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmiştir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.