Danıştay 10. Daire E.2021/3750 K.2022/1144

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği görüşüldü:

Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında, ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam edilen) 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir. Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar ise, anılan maddede yazılı nedenlerden hiçbirine uymamaktadır.

Bu nedenle, kararın düzeltilmesi isteminin reddine, karar düzeltme yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin istem halinde iadesine, 07/03/2022 tarihinde maddi tazminat istemi yönünden oy birliğiyle, manevi tazminat istemi yönünden oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY - (X)

Dava dosyasının incelenmesinden, doğum öncesi muayeneyi gerçekleştiren doktorun ifadesinde, doğum öncesi ultrason görüntülemesinde bebeğin tahmini fetal ağırlığının 4.000 gr. olarak ölçüldüğü belirtilmiş olmakla birlikte; hasta dosyasında tahmini fetal ağırlığın belirlenmesine yönelik olarak yapılan ultrason tetkikinin mevcut olmadığı, Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan bilirkişi incelemesinin de, ilgili doktor tarafından ultrason ölçümü yapılarak tahmini fetal ağırlığın 4.000 gr. belirlendiğine yönelik verilmiş olan ifade değerlendirilmek suretiyle yapıldığı görülmektedir.

Öte yandan, bebeğin tahmini fetal ağırlığının 4.000 gr. ölçülmüş olması durumunda ise Sağlık Bakanlığı tarafından yayımlanan "Doğum ve Sezaryen Eylemi Yönetim Rehberi" dikkate alındığında, tahmini fetal ağırlığı 4.000-4.500 gr. aralığında olan bebeklerin anne ile risk yarar tartışması yapıldıktan sonra normal doğum veya sezaryen doğumla doğurtulacağının belirlenmesinin gerektiği açık olmakla birlikte; dosya kapsamında yapılan incelemede hasta dosyasında belirtilen hususa ilişkin herhangi bir tıbbi belge veya ayrıntılı onam formunun bulunmadığı görülmektedir.

Bu nedenle, yukarıda bahsi geçen tıbbi kayıtlardaki eksikliğin davacılarda sağlık hizmetinin gerektiği gibi yürütülmediği konusunda endişe ve üzüntüye yol açtığı görülmüş olup, dava konusu olayda davacıların uğradığı manevi zararın, makul bir tutarın ödenmesine karar verilmek suretiyle giderilmesi gerekmektedir.