Danıştay 10. Daire E.2021/4460 K.2022/3008

İstemlerin_konusu

Davacılardan …'a, 02/05/2011 tarihinde Malazgirt Devlet Hastanesinde safra kesesinin alındığı ameliyattan sonra yapılan hatalı enjeksiyon uygulaması sonucu sol ayağının sakat kaldığı ileri sürülerek toplam 230.000,00 TL maddi, 235.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 13/11/2019 tarih ve E:2019/6067, K:2019/7772 sayılı bozma kararına uyularak, maddi tazminat istemlerinin reddi, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü, kısmen reddi ile … için 35.000,00 TL, eşi … için 20.000,00 TL, çocukları olan diğer davacıların her biri için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 25/10/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, olayda idarenin hizmet kusuru bulunduğundan maddi tazminat istemlerinin kabul edilmesi gerektiği, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının düşük olduğu; davalı idare tarafından, enjeksiyon uygulaması bakımından sözel bilgilendirmenin yeterli olduğu, ağır bedensel zarar veya ölüm söz konusu olmadığı için eş ve çocuklar yönünden manevi tazminata hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.