Danıştay 10. Daire E.2021/4572 K.2024/3434

İstemlerin_konusu

Davacıların yakını olan ...'ın ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan yanlış müdahale ve tedaviler neticesinde karnındaki 4,5 aylık bebeği ile birlikte hayatını kaybettiğinden bahisle müteveffanın eşi ... için 135.000,00 TL destekten yoksun kalma, 1.000,00 TL defin masrafı ve 1.500,00 TL tedavi masrafı olmak üzere toplam 137.500,00 TL (miktar artırım suretiyle 384.914,00 TL) ile 200.000,00 TL manevi tazminat ile müteveffanın çocuğu ... için 50.000,00 TL maddi tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,

daha önce davanın reddi yolunda verilen kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 17/04/2018 tarih ve E:2013/11488, K:2018/3852 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin olarak verilen ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca ve davalı yanında müdahil ... tarafından aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, maddi tazminat hesabının hatalı yapıldığı, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğu, davalı idare tarafından, illiyet bağının ve hizmet kusurunun bulunmadığı, dolayısıyla tazmin koşullarının somut olay bakımından oluşmadığı, davalı yanında müdahil ... tarafından, davacılardan ...'ın yeniden evlendiği, bu sebeple destekten yoksun kalma tazminatı hesabının yeniden yapılması gerektiği, Adli Tıp Kurumu raporunda hekimlere atfı kabil kusur bulunmadığının tespit edildiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.