Danıştay 10. Daire E.2021/5855 K.2022/3883

2- ... 3- ... 4- ... VEKİLLERİ : Av....

İSTEMİN_KONUSU :.Davacıların yakını olan ve ... Müze Müdürlüğü bünyesinde ... olarak görev yapan ...'ın işyerinde vurularak öldürülmesi nedeniyle baba ... ve anne ...için ayrı ayrı 15.000,00 TL, kardeşleri ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 17/05/2016 tarih ve E:2013/2307, K:2016/2731 sayılı bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü yolunda verilen .. tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; davacıların tazminat istemlerine konu vefat olayı her ne kadar müze binasında gerçekleşmişse de mağdur ile fail arasında göreve dayalı bir eylemin bulunmadığı, olayın idari bir eylemden değil taraflar arasında geçen özel bir husumetten kaynaklandığı,

bu nedenle davacıların tazminat taleplerini faile yöneltmeleri gerektiği, meydana gelen olayda idarelerinin hizmet kusuru bulunmadığı gibi ölüm olayının dava dışı bir şahsın eylemi sonucu oluşması nedeniyle zarar ile idareleri arasındaki illiyet bağının kesildiği ve bu nedenle kusursuz sorumluluk ilkesine de gidilemeyeceği, idarelerinin tazmin yükümlülüğünün bulunmadığı, hükmedilen manevi tazminatın hangi ölçütler göz önünde bulundurularak hesaplandığının açık olmadığı, manevi tazminata faiz yürütülemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Ayrıca, anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.