Danıştay 10. Daire E.2021/6167 K.2022/1357

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 20/05/2010 tarihinde polislerle bir şahıs arasında çıkan çatışma sırasında bacağına isabet eden kurşun nedeniyle yaralandığından bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık 30.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 60.000,00 TL tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının yaralandığı çatışmaya müdahale sırasında idarenin kusuru olduğu dikkate alınarak davacının zenginleşmesine yol açmayacak ancak yaşanan üzüntü ve acının giderimini teminen takdiren 30.000,00 TL tutarında manevi tazminatın ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın manevi tazminata ilişkin kısmının kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı idarece davacıya ödenmesine, davanın maddi tazminat talebine yönelik kısmının ise davacı tarafından maddi zararının somut olarak ortaya konulamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Tarafların temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onuncu Dairesi'nin 09/12/2020 tarih ve E:2015/5382, K:2020/6014 sayılı kararıyla, temyize konu karar hukuk ve usule aykırı bulunmuş ve kararın bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR_DÜZELTME

TALEP_EDENLERİN_İDDİALARI

1- Davacı tarafından; görevi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek silahını saldırgan kişiye kaptıran polisin silahı ile ateş edilmesi sonucu yaralandığı, meydana gelen olayda davalı idarenin hizmet kusurunun bulunması nedeniyle uğramış olduğu maddi zararın tazmini gerektiği, manevi tazminatın ölçüsünün meslekte kazanma gücünün kaybı olmadığı, manevi tazminat miktarının yaşamış olduğu korku, üzüntü ve diğer sağlık durumlarına göre belirlenmesi gerektiği, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğu yönündeki değerlendirmenin yerinde olmadığı belirtilerek temyize konu kararın aleyhine ilişkin kısımının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

2- Davalı idare tarafından; davacının yaralanmasına sebebiyet veren olayın, hayatın olağan akışına aykırı, önceden öngörülemeyen bir şekilde üçüncü kişinin eyleminden kaynaklandığı, eylemi ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı, manevi tazminatın yasal koşullarının oluşmadığı belirtilerek temyize konu kararının aleyhine ilişkin kısımının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca karşılıklı olarak karar düzeltme isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme istemlerinin kısmen açıklama eklenmek suretiyle reddi, kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

A) Davalı İdarenin Maddi ve Manevi Tazminata İlişkin, Davacının ise Maddi Tazminata İlişkin Karar Düzeltme İstemlerinin İncelenmesi:

Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında, ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir.

Davalı idarenin kararın düzeltilmesi dilekçesinde maddi ve manevi tazminat istemleri ile ilgili olarak, davacının karar düzeltme dilekçesinde ise maddi tazminat istemi ile ilgili olarak öne sürülen hususlar ise, anılan maddede yazılı nedenlerden hiçbirine uymamaktadır.

Bu nedenle, Daire kararının kararın düzeltilmesi istemlerine konu edilen bu kısımları yönünden kararın düzeltilmesi istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

B) Karar Düzeltme İsteminin Yargılama Giderleri Yönünden İncelenmesi: Konusu belli bir miktarı içeren davalarda, yargılama gideri içinde yer alan kalemlerden nispi karar harcı dışındaki harç, posta gideri ve bilirkişi ücretinin haklılık oranına göre davanın taraflarına yükletilmesi; hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden hesaplanan nispi karar harcının ise, hükmedilen miktar yönünden haksız çıkmış olan davalı idareye yükletilmesi gerektiğinden Mahkemece, bozma kararına uyularak yeniden verilecek kararda bu husus gözetilerek yargılama giderlerinin belirlenmesi gerektiği açıktır.

C) Davacının Manevi Tazminata İlişkin Karar Düzeltme İsteminin İncelenmesi: Davacının kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davacının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Danıştay Onuncu Dairesi'nin 09/12/2020 tarih ve E:2015/5382, K:2020/6014 sayılı kararının, temyize konu kararın manevi tazminat isteminin kabulüne yönelik kısmının bozulmasına ilişkin kısmı kaldırılarak davalı idarenin bu kısma yönelik temyiz istemi yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkemece dava konusu olayda, davacının yaralandığı çatışmaya müdahale sırasında idarenin kusuru olduğu dikkate alınarak davacının zenginleşmesine yol açmayacak ancak yaşanan üzüntü ve acının giderimini teminen 30.000,00 TL tutarında manevi tazminatın davalı idarece davacıya ödenmesine karar verildiği, Daire kararında ise manevi tazminat miktarının benzeri olaylarda hükmedilen manevi tazminattan yüksek belirlenmesini gerektiren farklı ve özel bir sebebin bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemine konu Mahkeme kararının; temyize konu kararının manevi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmının bozulmasına karar verildiği görülmektedir.

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, görevi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek silahını saldırgan kişiye kaptıran polisin silahı ile ateş edilmesi sonucu olaylarda dahli olmayan davacının yaralanmasında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu dikkate alındığında, Mahkemece hükmedilen 30.000,00 TL manevi tazminat miktarının davacının zenginleşmesine yol açmayacak ancak yaşamış olduğu üzüntü ve acıyı giderecek nitelikte olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu nedenle, temyizen incelenen kararın manevi tazminatın kabulüne ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.