Danıştay 10. Daire E.2021/630 K.2024/3462

İstemlerin_konusu

Davacı tarafından, işyerinde Kurum müfettişleri tarafından yapılan denetim sonucu 8 işçinin işe giriş bildirgesinin ve 2011/1, 5, 6, 7, 8, 9 ile 12. ayları arası ek nitelikteki aylık prim ve hizmet belgelerinin süresi içinde Kuruma verilmediğinden ve 2011 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Ağustos, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında eksik işçilik bildirildiğinden bahisle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 37.710,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Konya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesince 09/12/2019 tarih ve E:2019/4387, K:2019/9529 sayılı, eksik işçilik nedeniyle uygulanan idari para cezası yönünden verilen bozma kararına uyularak dava konusu işlemin eksik işçilik nedeniyle uygulanan idari para cezasına ilişkin kısmının iptali istemi yönünden davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 2011 yılında ortalama her ay 55 ila 60 arasında işçi ve 1600 ila 1700 gün arası bildirimde bulunduğu, idarece somut tespit yapılmaksızın varsayımsal tespitlerle asgari işçilikten dolayı idari para cezası uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, bozma ilamına uyulmasına rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmediği, kurumca yapılan tespitlerin somut bilgiler içerdiği, harçtan muaf olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.