Danıştay 10. Daire E.2021/6634 K.2021/5442

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca tetkik hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü: Dava, davacı şirket ile davalı idare arasında imzalanan hibe sözleşmesinin feshine ilişkin Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu Proje Hizmetleri Genel Koordinatörlüğünün … tarih ve …sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden;. İdare Mahkemesince, davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun. Bölge İdare Mahkemesi.

İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddedildiği, anılan kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, ardından davacı tarafından vekil ile ilişkilerinin kesildiği, tebligatın kendilerine yapılmamasından dolayı kararın zamanında temyiz edilemediği ileri sürülerek Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine Danıştay Onuncu Dairesinin 14/09/2021 tarih ve E:2021/3956, K:2021/4049 sayılı kararı ile davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine kesin olarak karar verildiği,

bu kararın ardından davacı tarafından dosyaya sunulan 18/10/2021 kayıt tarihli dilekçe ile aynı iddialarla 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca temyiz yargılamasının yenilenmesi isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Yargılamanın yenilenmesi" başlıklı 53. maddesinin 1. fıkrasında yargılamanın yenilenmesi istenecek durumlar tek tek sayılmıştır. "Vekil veya kanuni temsilci olmayan kimseler ile davanın görülüp karara bağlanmış bulunması" bu durumlar arasında sayılmış ve (f) bendinde yer almıştır. Anılan maddenin 2. fıkrasında, yargılamanın yenilenmesi isteklerinin esas kararı vermiş olan mahkemece karara bağlanacağı kural altına alınmıştır.

Bu durumda, davacının Daire'mizce verilen karara yönelik temyiz yargılamasının yenilenmesi şeklindeki isteminin, 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesi usûlünce incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.