Danıştay 10. Daire E.2021/6810 K.2023/47

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının başvurusunun, idarece, 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 19. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde değerlendirilip bir karar verilmesi gerekirken, Kapasite Değerlendirme Komisyonu Kararı gerekçe gösterilerek, davacının 14/08/2019 tarihinde devlet hastanesindeki görevinden istifa etmesi nedeniyle başvurusunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, planlama hükümleri ve kamu ihtiyacı göz önünde bulundurularak Kapasite Değerlendirme Komisyonu Prensip Kararları ile belirlenmiş tarihler baz alınarak özel sağlık kuruluşlarında çalışmak isteyen hekimlerin taleplerinin değerlendirildiği, davacının talebinin anılan kararların kapsamına girmemesi sebebiyle ve kamu hastanelerinin eğitimci ihtiyacı dikkate alınarak reddedildiği, dava konusu işlemin mevzuata uygun olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Üye ... 'in, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, maddede sayılan davalar hakkında verilen kararların Danıştayda temyiz edilebileceğinin kurala bağlandığı, yan dal uzmanlığı bulunan davacının, özel bir hastanede ana dalında çalıştırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada verilen kararın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamında olmadığı,

bu nedenle, Bölge İdare Mahkemesinin temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu ve temyizen incelenmesine hukukî olanak bulunmadığı oyuna karşılık, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının temyize tabi olduğuna oy çokluğuyla karar verilerek işin esasına geçildi.

Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, İdare Mahkemesi kararında, davacının başvurusunun, idarece, Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 19. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde değerlendirilip bir karar verilmesi gerektiği gerekçesine yer verilmiştir.

Bununla birlikte, uyuşmazlık anılan fıkra kapsamında ele alındığında, düzenlemede yan dal uzmanlığı bulunanların ancak Bakanlığın uygun görüşü ile ana dallarında çalışabileceği, Bakanlığın görüşünü oluştururken de "her bir yan dal uzmanlık alanında, ülkedeki ve ildeki eğitim kurumlarının tıpta uzmanlık eğitimini sağlayacak şekilde yan dal uzmanı bulunup bulunmadığı" hususunu değerlendireceği kuralına yer verildiği, anılan kuralın iptali istemiyle açılan davada Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 26/09/2018 tarih ve E:2016/9615, K:2018/6472 sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği,

kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği dikkate alındığında, gastroenteroloji alanında yan dal uzmanlığı bulunan davacının, Özel ...

Hastanesinde ana dalı olan iç hastalıkları uzmanlığı kadrosunda çalıştırılması istemiyle yapılan başvuru kapsamında, gastroenteroloji alanında ülkedeki ve çalışılmak istenen hastanenin bulunduğu İstanbul ilindeki eğitim kurumlarında tıpta uzmanlık eğitimini sağlayacak şekilde yan dal uzmanı bulunup bulunmadığı hususunda Bakanlıkça belirlenmiş bir sayının bulunmadığı da görüldüğünden, davacının yan dal uzmanlığı olan gastroenteroloji alanında eğitici ihtiyacı belirlenmeden,

salt davacının belli bir tarihten sonra istifa etmiş olması sebebiyle talebinin kabul edilemeyeceğinden bahisle tesis edilen böylece de davacıya kanunla tanınan ve sahip olduğu uzmanlık dalında çalışma hakkını ortadan kaldıran dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, davalı Bakanlık tarafından, istinaf ve temyiz başvuru dilekçelerinde, bazı sayısal verilere yer verilerek dava konusu işlemin yan dal uzmanına olan ihtiyaç gözetilerek tesis edildiği belirtilmekte ise de, bu veriler Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 19. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde davacının yan dal uzmanlık branşı olan gastroenteroloji alanında, ülkedeki ve ildeki eğitim kurumlarının tıpta uzmanlık eğitimini sağlayacak şekilde yan dal uzmanı bulunup bulunmadığı hususunu, dolayısıyla da bu alandaki eğitici ihtiyacını belirler nitelikte olmadığından, bu iddiaya itibar edilmemiştir.