Danıştay 10. Daire E.2021/983 K.2021/1753

Dava konusu istem: İstanbul ili, Fatih ilçesi, ...Mahallesi, … Sokak, No:… adresinde bulunan ve davacı Şirket tarafından işletilen … isimli otelin 23/05/2010 tarihi itibariyle otuz gün süre ile kapatılmasına yönelik işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 04/06/2018 tarin ve E:2016/4590, K:2018/2901 sayılı bozma kararına uyularak, dava dosyasında yer alan yabancı uyruklu kadınların dosyada yer alan ifadelerinde, kendilerinin fuhuş yapmak amacıyla davacıya ait otel ile anlaşma içerisinde olduklarını ve otel çalışanlarının da bu durumu bildiklerini ikrar ettikleri görüldüğünden, otelin otuz gün süreyle kapatılmasına yönelik olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; şirket yetkilileri hakkında fuhşa yer temin etmek ve aracılık etmek suçuna ilişkin olarak kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, otele gelen müşterilerin evli olup olmadıklarını inceleme sorumluluğunun bulunmadığı, Tüzük hükümlerinin genelevlere ilişkin olduğu, işleme konu işyerinin otel olması ve genelev mahiyetinde kullanılması nedeniyle Tüzük hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, bir otel hakkında fuhuş nedeniyle kapatma kararı verilebilmesi için otelin aracılık etmesinin ve ücret almasının gerektiği, işleme konu olayın otel sahibi ve çalışanlarının bilgisi dışında gerçekleştiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.