Danıştay 10. Daire E.2022/165 K.2022/2169

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava; davacı tarafından, Konya ili, Selçuklu ilçesi, ... Köyü, ... Bölgesi'nde bulunan ... ada, ... sayılı parselde kain 16.802 m² yer ile ilgili olarak kendisine kuyu açma izni verilmesi talebinin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 4. Bölge Müdürlüğü işleminin iptali ile bu iznin verilmemesinden dolayı ceviz ağaçlarının %40'ının kuruması sebebiyle şimdilik 5.664,00 TL tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla temyiz yolu açık olmak üzere reddedildiği; davacı tarafından Danıştaya hitaben verilen 17/11/2021 tarihli dilekçe ile ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin anılan kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin

tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2021 yılı için temyiz sınırı 192.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu durumda; davacı tarafından açılan davanın, kuyu açma izni verilmesi talebinin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 4. Bölge Müdürlüğü işleminin iptali yönünden 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı, iznin verilmemesinden dolayı ceviz ağaçlarının %40'ının kuruması sebebiyle şimdilik 5.664,00 TL tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemi yönünden de davaya konu edilen parasal miktarın Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihindeki güncel temyiz parasal sınırın altında kaldığı görüldüğünden, ... Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusunun reddi yönünde verilen karar her ne kadar temyiz yolu açık olmak üzere verilmişse de kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.