KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2022/175 E., 2022/319 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2022
- Esas No
- 2022/175
- Karar No
- 2022/319
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- …Valiliği
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacının işletmeciliğini yaptığı Denizli ili, Merkezefendi ilçesi, …Mahallesi, …Sokak, No:…adresinde bulunan masaj salonu faaliyet konulu işyerinin yirmi beş (25) gün süre ile kapatılmasına ilişkin Denizli Valiliği Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu'nun …tarih ve …sayılı kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, …İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, işyerinde herhangi bir fuhuş olayına ilişkin suç üstü hali ve fuhuş olayı olmadığı, bilgisine başvurulan erkek şahsın fuhuş teklifinin masöz kadından geldiğini beyan ettiği, kendisinin bu olayı bilmesinin söz konusu olmadığı, karakola götürüldüğü zaman haberdar olduğu, bu durumun iş haline getirildiğinden bahisle verilen kapatma cezasının hukuka aykırı olduğu iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2022/175, K. 2022/319, 20 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama