Danıştay 10. Daire E.2022/2060 K.2022/2381

Davanın_konusu

Davacı tarafından, Balıkesir İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde polis memuru olarak görev yapan eşi …'nun 06/02/2009 tarihinde görevi esnasında kalp krizi geçirerek vefat etmesinden dolayı 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminat ödenmesi istemiyle İçişleri Bakanlığına yapılan 26/10/2020 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile eşinin maddi desteğinden yoksun kalması sebebiyle fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi ve manevi dünyasında yaşamış olduğu elem ızdırap sebebiyle şimdilik 1.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk derece mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın kısmen süre aşımı nedeniyle, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özetleri: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, T:… sayılı kararı ile kesin olarak verilen karara karşı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.