Danıştay 10. Daire E.2022/3902 K.2024/3905

2- ... 3- ... 4- ... 5- ... 6- ... 7- ... 8- ... 9- ... 10- ... VEKİLLERİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı / ANKARA VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : Davacılar tarafından, yakınları ...'un 19/07/1993 tarihinde Siirt ili, Merkez ilçesi, ... köyünde geçici köy korucusu tarafından öldürülmesi olayıyla ilgili olarak 1993 yılında yapılan başvuru üzerine yeniden soruşturmanın açıldığı 2005 yılına kadar herhangi bir işlem yapılmamak suretiyle faillerin korunması ve akabinde mahkum olan kişinin de tutuklanmaması suretiyle, etkin bir soruşturma ve kovuşturma yapılmadığından bahisle uğradıkları iddia edilen zararlarına karşılık müteveffanın annesi ... ve babası ... için ayrı ayrı 15.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi,

diğer davacılar olan kardeşleri için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 16/05/2018 tarih ve E:2017/3271, K:2018/1810 sayılı, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü yönünden verilen bozma kararına uyularak, manevi tazminat istemlerinin daha önce kabulüne karar verilen kısımları yönünden davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, 12 yıl boyunca iddianame hazırlanmamasının ve Bakanlıkça bu hususta herhangi bir teftiş yapılmamasının hizmet kusuru olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.