Danıştay 10. Daire E.2022/4965 K.2024/4288

2- ... 3- ... 4- ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMLERİN_KONUSU : Davacılardan ...'ın tutuklu olarak bulunduğu ceza infaz kurumunda cinsel istismara uğradığından bahisle olayda davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülerek uğradıkları iddia edilen zararlara karşılık ... için 1.000,00 TL (miktar arttırımı ile 83.915,77 TL) maddi, 100.000,00 TL manevi, anne ve baba için ayrı ayrı 50.000,00 TL, kardeşleri için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 08/11/2018 tarih ve E:2016/1995, K:2018/3392 sayılı süre ret kararının bozulmasına ilişkin bozma kararına uyularak, maddi tazminat isteminin kabulü, manevi tazminat istemlerinin ise 108.000,00 TL'lik kısmının kabulü, kalan kısmının reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI

Davacılar tarafından, tazminat hesabına esas alınan tahliye tarihinin hatalı olduğu, her bir manevi tazminat tutarı için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, manevi tazminat miktarının yetersiz olduğu, hükmedilen tazminata faiz işletilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, süre aşımı bulunduğu, idarenin hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, zarar üçüncü kişinin eyleminden kaynaklandığından nedensellik bağı bulunmadığı, tazminat şartlarının oluşmadığı, manevi tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, aleyhine yargılama giderine ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.