Danıştay 10. Daire E.2022/53 K.2022/6521

İstemin_konusu

Davacı tarafından, Mersin ili Silifke ilçesi,.

Sağlık Ocağında yapılan tetanoz aşısı sonrası sakat kalmasında idarenin hizmet kusuru bulunduğu iddiasıyla 5.000,00 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın reddi yönünde verilen ilk kararın, Danıştay Onuncu Dairesinin 21/09/2020 tarih ve E:2019/6367, K:2020/3122 sayılı kararı ile maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının onanması, manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının bozulması üzerine bozma kararına uyularak, ...

İdare Mahkemesince, davanın kabulü ile 35,000,00 TL manevi tazminatın, adli yargıda davanın açıldığı 01/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunmadığı, tazminat ödenmesi koşullarının oluşmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.