Danıştay 10. Daire E.2022/6111 K.2023/1791

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; temyize konu kararın Anayasa'nın 141. maddesine aykırı olduğu ve kararda herhangi bir gerekçe bulunmadığı, 2547 sayılı Kanun'un Geçici 64. maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesiyle anılan maddenin yürürlüğe girmesinden önce muayenehane açan öğretim üyelerinin faaliyetlerine devam ettiği, kendisinin Geçici 64. maddenin yürürlüğe girdiği 18/01/2014 tarihinde 2547 sayılı Kanun uyarınca yardımcı doçent kadrosunda öğretim üyesi olarak görev yaptığı,

davalı idarenin yasa gereği aynı statüde olan tıp fakültesinde görevli öğretim üyelerine farklı hukuki kurallar uygulamasının eşitlik ilkesi ile hak ve nesafet kurallarına açıkça aykırı olduğu, Geçici 64. maddenin yürürlüğe girmesinden çok önce 2006-2008 yılları arasında muayenehane işletmesi olması ve yine 2009-2015 yılları arasında …Özel Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd.

Şti. unvanlı şirketin ortağı olarak 2010 yılına kadar da anılan şirketin temsilcisi olarak sağlık hizmeti vermiş olması nedeniyle bu konuda kazanılmış hakkının bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

.Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan; davacı tarafından temyiz dilekçesinde, 2006-2008 yılları arasında muayenehane işlettiğinden ve 2009-2015 yılları arasında. Özel Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd.

Şti. unvanlı şirketin ortağı, 2010 yılına kadar da anılan şirketin temsilcisi olarak sağlık hizmeti verdiğinden muayenehane açmak bakımından kazanılmış hakkının bulunduğu ileri sürülmekte ise de; yükseköğretim kurumlarında öğretim üyesi olarak görev yapan hekimlerin Anayasa Mahkemesinin 07/11/2014 tarih ve E:2014/61, K:2014/166 sayılı iptal kararında sözü edildiği şekilde bir meşru beklentilerinden bahsedilebilmesi için 18/01/2014 tarihi itibarıyla usulüne uygun olarak alınmış muayenehane uygunluk belgesine istinaden muayenehane işletmekte olmaları gerekmekte olup,

davacının 18/01/2014 tarihi itibarıyla usulüne uygun olarak alınmış muayenehane uygunluk belgesine istinaden işlettiği bir muayenehanesi bulunmadığından bu yöndeki iddiası yerinde görülmemiştir.