Danıştay 10. Daire E.2022/7715 K.2023/216

İstemin_konusu

Davacı tarafından; silahlı özel güvenlik görevlisi kimlik kartının yenilenmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddedilerek özel güvenlik görevlisi olarak çalışmasının uygun görülmemesine ilişkin Ankara Valiliği Özel Güvenlik Komisyonunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda. Danıştay Onuncu Dairesinin 15/05/2019 tarih ve E:20116/1141, K:2019/4039 sayılı bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda verilen.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, Danıştay Onuncu Dairesinin 18/11/2021 tarih ve E:2021/5158, K:2021/5653 sayılı kararı ile onanması ve … tarih ve E:… , K: … sayılı kararı ile davacının karar düzeltme talebinin reddedilmesi ile kesinleşmesi üzerine davacı tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi isteminin reddi yolunda verilen. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihinde E:2021/42 esasına kayıtlı dosyada 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (h) bendine yönelik verdiği kararı Onuncu Dairenin bozma kararından sonra verildiğinden bu durum İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesinin (h) bendi uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirdiğinden istemin reddine dair Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, yargılamanın yenilenmesi isteminin kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.