Danıştay 10. Daire E.2022/8498 K.2024/2024

2- ... 3- ... 4- ... 5- ... 6- ... 7- ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : Davacılar tarafından, 13/10/1993 tarihinde Tunceli ili, Hozat ilçesi, ... köyüne gelen güvenlik güçlerince rehberlik yapması amacıyla götürüldüğü iddia edilen murisleri İbrahim ...'dan bir daha haber alınamaması ve hakkında gaiplik kararı verilmesi nedeniyle meydana gelen zararlarının 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmini istemiyle yapılan başvurunun kısmen reddine ilişkin Tunceli Valiliği Zarar Tespit Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali ve 2577 sayılı Kanunun 13. maddesi uyarınca 25.880,64 TL maddi ve her bir davacı için 12.000,00 TL olmak üzere toplam 84.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren

işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 30/09/2020 tarih ve E:2019/2965, K:2020/3387 sayılı bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın davalı İçişleri Bakanlığı tarafından aleyhine olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, 5233 sayılı Kanunda manevi tazminatın düzenlenmediği, 5233 sayılı Kanun uyarınca gerekli tazminatın ödenmesi için karar alınarak mevzuatın gereğinin yapıldığı, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla temyize konu kararın aleyhine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının temyize konu kabule ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın kabule ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.