Danıştay 10. Daire E.2022/8602 K.2023/710

Davanın_konusu

… ili, … ilçesi, … Mahallesi, … mevkii, … ada, … parsel sayılı davacıya ait meyve bahçesi niteliğindeki taşınmazı kadimden beri sulayan davalı idareye ait sulama kanalının kapalı devre sulama sistemine geçiş aşamasında bozulması nedeniyle taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının susuz kalarak kuruduğundan bahisle oluştuğu ileri sürülen zarara karşılık tazminat ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile tespit edilen; ancak miktar artırımı yapılmaması nedeniyle 1.000,00 TL olarak karşılanan maddi zararın geriye kalan 15.363,85 TL tutarındaki kısmının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özetleri: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir. Bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararı ile kesin olarak verilen karara karşı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.