Danıştay 10. Daire E.2022/8696 K.2023/9140

İstemin_konusu

Davacı tarafından, davalı idarece uygulanan yanlış teşhis ve tedavi neticesinde ayağında kalıcı rahatsızlık oluşmasında idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen 20.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 40,000,00 TL tazminatın 20/11/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın reddi yolunda verilen ilk kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 13/11/2019 tarih ve E:2019/6162, K:2019/7765 sayılı kararı ile kısmen onanması, kısmen bozulması üzerine bozulan kısım yönünden bozma kararına uyularak ...

İdare Mahkemesince davanın manevi tazminat istemi yönünden kabulü, maddi tazminat yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunmadığı, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Ayrıca, anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.