Danıştay 10. Daire E.2022/8760 K.2024/450

2- … 3- … VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Üniversitesi Rektörlüğü VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

Davacılar tarafından, murisleri olan …'nın,.

Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinde ve Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Plastik Cerrahi Bölümünde tarafına uygulanan tedavi ve müdahalelerin hatalı olması nedeniyle sakat kaldığı, çenesinde ve yüzünde kalıcı hasar meydana geldiği, katı yiyecek yiyemediği, fiziksel görünümünün bozulduğundan bahisle 100.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda;

davanın reddi yolunda verilen ilk kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 27/10/2020 tarih ve E:2019/6512, K:2020/4304 sayılı kararı ile 2577 sayılı Kanun'un 26. maddesinin 1. fıkrasının uygulanmasını teminen bozulması üzerine ...

İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak, müteveffa davacının mirasçıları davacılar olarak kabul edilip yeniden yapılan inceleme sonucunda davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın davacılar tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu, olayda davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu, aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.