Danıştay 10. Daire E.2022/951 K.2023/1490

İstemin_konusu

Davacı tarafından, 20/03/2011 tarihinde el parmaklarındaki ağrı şikayeti ile gittiği Çorlu Devlet Hastanesinde kalçasından ağrı kesici ilaç enjekte edilmesi sonrasında sinir zedelenmesi nedeniyle sağ bacağında meydana gelen kalıcı hasarda davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla 5.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; ...

İdare Mahkemesince, daha önce davanın reddi yolunda verilen kararın, Danıştay Onuncu Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2019/6041, K:2019/6882 sayılı kararı ile manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının bozulması, maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının onanarak kesinleşmesi üzerine bozma kararına uyularak, davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 28/04/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi,

fazlaya ilişkin tazminat istemine yönelik olarak davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, davalı idare tarafından kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, olayda aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirildiği, onamın yazılı olmasının zorunlu olmadığı, olayda hizmet kusurunun bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.