Danıştay 10. Daire E.2023/1114 K.2023/1337

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Dava; davacının … tarih ve … sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesine konu eşyasının kıymetine idarenin talebiyle haksız bir şekilde "yurt dışı gider" olarak eklemek zorunda bırakıldığı iddia olunan 250.327,01 TL TRT bandrol ücretinin faizi ile birlikte iadesi başvurusunun zımnen reddi işlemine yapılan itirazın zımnen reddine ilişkin işleminin iptali ile fazladan ödenen TRT bandrol ücretinin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ... İdare Mahkemesinin dava konusu işlemin iptali yolundaki … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere verildiği, davalı idare tarafından Danıştaya hitaben verilen 13/02/2023 kayıt tarihli dilekçe ile … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin anılan kararının kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanun'la idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, kurala bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2022 yılı için temyiz sınırı 261.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, davacının … tarih ve … sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …sayılı, …tarih ve …ve …sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesine konu eşyasının kıymetine idarenin talebiyle haksız bir şekilde "yurt dışı gider" olarak eklemek zorunda bırakıldığı iddia olunan 250.327,01 TL TRT bandrol ücretinin faizi ile birlikte iadesi başvurusunun zımnen reddi işlemine yapılan itirazın zımnen reddine ilişkin işleminin iptali ile fazladan ödenen TRT bandrol ücretinin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan

davada, davaya konu edilen parasal miktarın, Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihteki güncel temyiz parasal sınırının altında kaldığı görüldüğünden,. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen karar her ne kadar Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere verilmişse de kesin olup, anılan kararın temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin reddine, temyiz aşamasında yatırılan posta ücreti avansından artan tutarın isteği halinde davalı idareye iadesine, 15/03/2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir." kuralı yer almış; maddenin devamında, temyiz edilebilecek kararlar, açılan davanın konusu esas alınarak belirlenmiş;

aynı fıkranın (b) bendinde "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"da verilen kararların temyiz edilebileceği kurala bağlanmış; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

davanın açıldığı 02/09/2020 tarihinde temyiz parasal sınırının 176.000,00 TL olduğu görülmüştür.

2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinde, konusu belli bir para olan tam yargı davalarında verilen kararlardan hangisinin, 2577 sayılı Kanun'un 46/1-(b) maddesi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararların tarihine göre" değil, açılan davalardaki parasal miktara göre belirleneceği hükme bağlandığından, bu husustaki değerlendirmenin dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.

Aksi uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'da belirtilen parasal sınırlar yıl itibarıyla yeniden değerleme oranında artırıldığından, davanın açılmasından sonraki yargılama sürecine göre kararın temyiz edilebilme durumunun değişmesi nedeniyle, kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklığın bulunmadığı sonucunu doğuracağı açıktır.

Davanın açıldığı 02/09/2020 tarihinde temyiz parasal sınırının 176.000,00 TL, davaya konu edilen miktarın ise 250.327,01 TL olduğu ve bu miktarın davanın açıldığı 2020 yılındaki temyiz parasal sınırının üzerinde olduğu görüldüğünden; bakılan dava, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer aldığından, temyizen incelenerek bozulması istenen Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu sonucuna varılmaktadır.