Danıştay 10. Daire E.2023/1174 K.2023/1339

davalı ... Bakanlığı ile davacı tarafından; … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin, temyiz istemine konu karara karşı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle davacının temyiz başvurusunun reddi yolundaki … tarih ve E:… sayılı kararının, davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Davacı tarafından, bombalı terör saldırısı sonucu yaralanması nedeniyle uğradığını ileri sürdüğü geçici ve sürekli iş göremezlik zararları karşılığı 200,00 TL (miktar artırımı sonrası 110.834,82 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/08/2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının toplam 110.834,82TL maddi tazminat isteminin kabulüne, hükmedilen toplam 110.834,82 TL maddi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 06/03/2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin yasal faiz talebinin reddine; davacının 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin 15.000,00 TL'lik kısmının idareye başvuru tarihi olan 06/03/2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle kabulüne, geriye kalan 35.000,00 TL manevi tazminat talebi yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile; davacının istinaf başvurusunun reddine, istinafa konu kararın, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne yönelik davalı idarelerin istinaf başvurusunun reddine, maddi tazminat isteminin kabulüne yönelik davalı idarelerin istinaf başvurusunun kısmen kabulü, kısmen reddi ile İdare Mahkemesi kararının bu kısmının kaldırılmasına, davacının 2.689,60 TL maddi zararının, davalı idareye başvuru tarihi olan 06/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareler tarafından davacıya ödenmesine, bu miktarı aşan maddi tazminat istemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine …Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararıyla; temyiz incelemesine konu edilmek istenen kararın, dava değeri (160.834,82 TL) itibarıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde sayılan temyiz yolu açık olan davalardan olmaması (temyiz parasal sınırının 2022 yılı itibariyle 261.000,00 TL olması) nedeniyle dava hakkında İdare Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusu sonucu tesis olunan hükmün kesin olduğu, bu karara karşı temyiz yolu kapalı olduğundan, davacının temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik olarak, taraflarca aleyhlerine ilişkin kısımlarının hukuka aykırı olduğu iddiasıyla; Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesinin 15/12/2022 tarih ve E:2021/935 sayılı kararına yönelik olarak ise, davacı tarafından, dava değerinin temyiz parasal sınırının üzerinde olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI :Davalı …Bakanlığı ve …Valiliği tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı İçişleri Bakanlığının temyiz dilekçesi tebligata çıkarılmamıştır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması, davalı İçişleri Bakanlığının temyiz isteminin ise süresinde olmadığından reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

… Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı …Bakanlığı tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 8. maddesinde, sürelerin, tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayacağı, sürenin son gününün tatil gününe rastlaması halinde sürenin tatil gününü izleyen çalışma gününün bitimine kadar uzayacağı, bu Kanunda yazılı sürelerin bitmesi çalışmaya ara verme zamanına rastlarsa bu sürelerin, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılacağı.

46. maddesinde, bölge idare mahkemelerinin, madde hükmünde belirtilen davalar hakkında verdikleri nihai kararlarının, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Danıştayda temyiz edilebileceği.

48. maddesinin 6. fıkrasında da, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceği, bu karara karşı tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; temyizen incelenerek bozulması istenen. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, davalı İçişleri Bakanlığına 15/08/2022 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin 30 (otuz) gün olduğu, 30. gün olan 14/09/2022 tarihinin çalışmaya ara verme zamanına veya tatil gününe rastlamadığı, öte yandan davacının,. Bölge İdare Mahkemesi.

İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı ikinci kararına yönelik olan ve davalı Bakanlığa 21/01/2023 tarihinde tebliğ edilen temyiz dilekçesinin de ilk karara karşı temyiz isteminde bulunan davalı ...Bakanlığı yönünden 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 3. fıkrası (karşı temyiz) kapsamında temyiz süresini yeniden canlandırıcı nitelikte bulunmadığı,

bu haliyle davalı Bakanlıkça istinaf mahkemesinin ilk kararına karşı en geç 14/09/2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 31/01/2023 tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin esasının süre aşımı nedeniyle incelenmesine hukuki olanak bulunmadığı anlaşılmaktadır.