Danıştay 10. Daire E.2023/1431 K.2023/9311

İstemlerin_konusu

Davacılar tarafından, Hakkari ili, ... ilçesi,... köyü, ... Mezrası'nda bulunan taşınmazlarının, davalı idarece yapılan yol yapım çalışmaları sırasında kadim su yoluna zarar verilmesi nedeniyle sulanamaması sonucu uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık 72.263,00 TL maddi tazminatın 06/11/2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesince davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, Mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunun açıklığı kavuşturulmayan hususlar ihtiva ettiği, Danıştayın bozma kararlarına rağmen Çukurca İlçe Tarım Müdürlüğü verileri dikkate alınmadan hesaplama yapıldığı, Mahkemece yapılan keşiflerde elde edilen verilere rağmen davalı idarenin beyanlarının gerçek kabul edildiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, davanın husumet yokluğu yönünden reddi gerektiği, her türlü yargılama harcından muaf olduğu, var olduğu iddia edilen zarara davacıların kendi fiilinin sebep olduğu, bu nedenle ortaya çıkan zarar ile alakalı tazmin durumunun mümkün olmadığı, sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğu, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın hatalı olduğu ve temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI: Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.