Danıştay 10. Daire E.2023/1553 K.2023/2185

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava, davacıların murisi ... 'in 12/09/2019 tarihinde Diyarbakır ili, Kulp ilçesi, ... Mahallesinde bulunan stabilize yola terör örgütü mensuplarınca döşenen mayının patlatılması neticesinde hayatını kaybetmesi sonucu uğranılan zararların 5233 sayılı Kanun uyarınca tazmini istemiyle Diyarbakır Valiliği Zarar Tespit Komisyonu'na yapılan başvuru sonrasında, Komisyonca ölüm ve cenaze yardımı için teklif edilen toplam 50.626,74 TL tazminat tutarının davacılarca kabul edilmemesi üzerine 5233 sayılı Kanun uyarınca Diyarbakır Valiliği Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zarar Tespit Komisyonu Başkanlığınca düzenlenen 24/10/2019 tarihli uyuşmazlık tutanağının iptali istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı karara karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla temyiz yolu açık olmak üzere reddedildiği; davacılar vekilince Danıştaya hitaben verilen 10/02/2023 kayıt tarihli dilekçe ile ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin anılan kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la eklenen Geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanun'la idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları (20/07/2016) tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesi, 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararlara karşı Danıştay'da temyiz isteminde bulunulabileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesi, 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde 6. fıkrada sözü edilen kararın Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi, (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2022 yılı için temyiz sınırı 261.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, davacı ... tarafından 03/10/2019 tarihinde davalı idareye başvurularak eşinin vefatı sebebiyle oluşan zararının 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmininin istenildiği, başvuruda ayrıca bir miktar belirtilmediği, dava konusu uyuşmazlık tutanağında belirtilen miktarın da 50.626,74 TL olduğu dikkate alındığında, davanın konusunun Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihindeki güncel temyiz parasal sınırın altında kaldığı görüldüğünden, her ne kadar Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere verilmişse de ... Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararı kesin olup temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.