Danıştay 10. Daire E.2023/161 K.2023/418

Davanın_konusu

Davacı tarafından, Cizre İlçe Jandarma Komutanlığında jandarma uzman onbaşı olarak görev yapmaktayken 09/02/2017 tarihinde nöbet kulesinden inerken merdivendeki metal basamağın kırılması sonucu sağ ayak kemiğinin kırılması suretiyle yaralanmasında idarenin sorumluluğu bulunduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ile 1.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özetleri: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine karar verilmiştir. Bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararı ile kesin olarak verilen karara karşı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, zararın tam olarak bilinememesi nedeniyle miktar artırımı hakkı saklı kalmak kaydıyla tam yargı davası açıldığı belirtilerek temyiz talepleri hakkında esastan karar verilmesi gerektiği, Bölge İdare Mahkemesi kararının eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, hukuki dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.