Danıştay 10. Daire E.2023/509 K.2025/232

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, "ÇED Olumlu Kararı"nın alınmış olmasının söz konusu alana ilişkin tesis edilen işlemlerin imar mevzuatı ve çevre düzeni planları ana kararlarına uygun olduğunu göstermeyeceği, ÇED kararlarının yalnızca bir taahhüt olduğu, bu karara dava açılmamış olmasının dava konusu işlemi hukuka uygun hale getirmeyeceği, dava konusu parsellerde fiilen sürdürülen faaliyet için OSB'nin boş alanlarında yer seçimi yapmak yerine tarım vasıflı parsellerin doğrudan OSB'ye katılması yoluna gidildiği, yer altı suları açısından dosyada yer alan DSİ görüşünde alanın yer altı suyu açısından korumaya alınmış olduğu,

tarım alanlarının OSB sınırlarına dahil edilmesinin OSB sınırları içerisinde planlama yetkisi olmayan yerel yönetimleri saf dışı bıraktığı ve bu gibi alanların kaderinin OSB tüzel kişiliğine bırakılması anlamına geldiği, dava konusu alanda Çevre Düzeni Planları ile korunması amaçlanan ve yargı kararları ile de korunan tarım toprağının yok edildiği ve sanayi kullanımına açıldığı, tarımın değil sanayinin öncelikli tutulduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idareler ve davalı yanında müdahil tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.