Danıştay 10. Daire E.2023/5557 K.2023/8592

2- … 3- … VEKİLİ : Av…

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Üniversitesi Rektörlüğü / … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : Davacılardan …’ın ...

Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde 01/07/2004 tarihinde geçirmiş olduğu lazer operasyonunun kusurlu icra edilmesi nedeniyle operasyon sonrasında görme yeteneğini kaybettiğinden bahisle uğranıldığı öne sürülen zarara karşılık … için 50.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, … için 10.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, … ve … için 25.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 60.000,00 TL maddi ve 140.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi istemiyle açılan dava sonucunda, daha önce davanın reddi yolunda verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 19/10/2021 tarih ve E:2019/6632,

K:2021/4892 sayılı kararıyla maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının onanması, manevi tazminata ilişkin kısmı ile reddedilen maddi tazminat miktarı üzerinden davalı idare lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının ise bozulması üzerine bozma kararına uyularak davanın kabulüne ilişkin olarak verilen. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, Mahkeme kararının gerekçe kısmında faize hükmedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında faize yer verilmediği, davalı idare tarafından, sonradan yapılan muayene ve tetkiklerde hastanın görmesini etkileyecek şekilde bir lazer tedavisi yapılmadığı, uygulanan tedavide fenni bir hata ya da eksiklik olmadığı ve hastanın görme yetisini yitirmediğinin ortaya konulduğu, hastaya ait FFA filmlerinin Kurumda olmayıp hastanın kendisinde olabileceği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davacılar tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, davacıların, dava dilekçesinde talep etmedikleri halde temyiz dilekçesinde gündeme getirdikleri yasal faiz talebi, "taleple bağlılık" kuralının istisnası olan miktar artırımı kapsamında olmayıp, "davanın genişletilmesi" kapsamında olduğundan, Mahkeme kararının, hüküm fıkrasında faiz işletilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.