Danıştay 10. Daire E.2024/1068 K.2024/929

2- ... 3- ... 4-... 5- ... 6- ... 7-... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : Davacılar murisinin trafik kazası sonucunda kaldırıldığı Gaziantep Şehitkamil Devlet Hastanesindeki yanlış teşhis ve tedaviler nedeniyle ölümüne sebebiyet verildiği iddiasıyla, davacılar tarafından zararlarına karşılık ... için 1.000,00 TL maddi ve her bir davacı için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 70.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle açılan dava sonucunda, daha önce davanın reddi yolunda verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 02/12/2020 tarih ve E:2019/6382,

K:2020/5605 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak dava dosyasının yeniden incelenmesi sonrası davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, davanın 1.000,00 TL maddi tazminat talebi yönünden feragat nedeniyle konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına, davanın 70.000,00 TL manevi tazminat talebi yönünden kabulü ile toplam 70.000,00 TL manevi tazminat talebinin idareye başvuru tarihi olan 10/05/2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle davacılara ödenmesine, daha önceki döneme ilişkin yasal faiz işletilme talebinin reddine ilişkin olarak verilen ...

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kabule ilişkin kısmının davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, ağır hizmet kusuru bulunmadığından manevi tazminata hükmedilebilmesinin şartlarının oluşmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.