KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2024/1532 E., 2024/1891 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/1532
- Karar No
- 2024/1891
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı / ...
- Vekili
- Hukuk Müşaviri ...
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, 23/10/2011 tarihinde meydana gelen Erciş depremi sırasında büyükbaş hayvanlarının telef olduğu öne sürülerek oluşan 84.000,00 TL maddi zararın tazmini istemiyle yaptığı başvurunun cevap verilmemek suretiyle reddine dair işlemin iptali ile uğramış olduğu zararlara karşılık 84.000,00 TL maddi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...
İdare Mahkemesince, davanın ehliyet yönünden reddi yolunda verilen kararın bozulmasına ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin 28/03/2023 tarih ve E:2022/8513, K:2023/1557 sayılı kararına uyularak yeniden yapılan inceleme sonucunda dava konusu işlemin incelenmeksizin reddi, tazminat isteminin ise reddi yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, kendisine ait hayvanların telef olduğunun yapılan başvurular ve tutulan tutanaklar ile sabit olduğu, mahkemece bu hususa ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadığı, meydana gelen afetin boyutunun görmezden gelindiği, deprem öncesi kayıtların karara esas alınmaması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2024/1532, K. 2024/1891, 13 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama