Danıştay 10. Daire E.2024/2043 K.2024/1976

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili mercinin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; aynı maddenin 7. fıkrasında, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşıldığı hallerde sözü edilen kararın daire ve kurulca kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davacı vekilinin UETS adresine 27/01/2024 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından UYAP üzerinden 27/02/2024 tarihinde gönderilen dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu görülmektedir.

Bu haliyle Bölge İdare Mahkemesi kararının 27/01/2024 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden, 30 günlük temyiz süresinin son günü olan 26/02/2024 (pazartesi) tarihinde kararın temyiz edilmesi gerekmekte iken, bu tarihten sonra 27/02/2024 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun süresinde olmadığı, bu sebeple temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.