Danıştay 10. Daire E.2024/3671 K.2024/2770

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, müvekkilinin pasaportundaki tahditlerin kaldırılması talebiyle 01/03/2024 tarihinde İzmir İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğü'ne yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle İzmir Valiliğine karşı açılan davada, İzmir 7. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 26/04/2024 tarih ve E:2024/488, K:2024/454 sayılı karar ile Ankara 19. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde İzmir İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 23/05/2024 tarih ve E:2024/600, K:2024/723 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı Kanunun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin dava konusu olan idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından pasaportundaki tahditlerin kaldırılması istemiyle 01/03/2024 tarihinde İzmir İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğüne başvurulduğu, bu başvurunun zımnen reddedilmesi üzerine anılan işlemin iptali istemiyle İzmir Valiliğine karşı bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, davacı hakkında tahdit işlemi İçişleri Bakanlığınca konulmuşsa da, uyuşmazlık davacı tarafından pasaportundaki tahditlerin kaldırılması istemiyle 01/03/2024 tarihinde İzmir İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğüne yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemden kaynaklandığından ve dava dilekçesinde açıkça İzmir Valiliği işleminin iptali talep edildiğinden, davacının istemine bağlı kalınarak, 2577 sayılı Kanunun 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde işlemi tesis eden merciin bulunduğu yer idare mahkemesi olan İzmir İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, Mahkemesince gerekli görülmesi hâlinde, davacının istemine yönelik olarak 2577 sayılı Kanunun 15. maddesi uyarınca bir karar verilebileceği de açıktır.