KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2024/71 E., 2024/2970 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/71
- Karar No
- 2024/2970
- Temyiz eden (davacılar)
- Kendi adlarına asaleten ...'e velayeten ... ve ...
- Vekilleri
- Av. ...
- Temyiz eden (davalı)
- ... Bakanlığı / ANKARA
- Vekilleri
- Huk. Müş. Av. ...
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Huk. Müş. Av. ...
İSTEMİN_KONUSU : Davacılar tarafından, ...
Devlet Hastanesinde ... tarihinde gerçekleştirilen doğum esnasında çocuklarının sağ omzundaki sinirlere zarar verilmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla 50.000,00 TL maddi (çocukları için), 200.000,00 TL manevi (anne için 50.000,00 TL, baba için 50.000,00 TL, çocuk için de 100.000,00 TL) olmak üzere toplam 250.000,00 TL tazminatın olay tarihinden işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada;
davanın reddi yolunda verilen ilk kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 09/12/2020 tarih ve E:2019/6550, K:2020/6016 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile kısmen reddi yolunda verilen ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunduğu bu nedenle maddi tazminat isteminin kabul edilmesi gerektiği, davalı idare tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunmadığı, aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirildiği, davanın tamamının reddedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca karşılıklı olarak temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2024/71, K. 2024/2970, 16 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama