Danıştay 10. Daire E.2024/78 K.2024/1345

İstemin_konusu

Davacılar tarafından, 09/04/1994 tarihinde...

Kadın ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde dünyaya gelen davacılardan ...'in, doğumdan sonra yatırıldığı yoğun bakım ünitesinde yanlış yapılan enjeksiyon sonucunda bacağında şişlik oluştuğu, bacağındaki şişliğe ve gelişen enfeksiyona zamanında müdahale edilmemesi nedeniyle kalça kemiğinin tahrip olduğu, bacağının kısa kaldığı, 2000 ve 2008 yıllarında bacak uzatma ameliyatları yapıldığı, kemik gelişimi tamamlanıncaya kadar ameliyat yapılmaya devam edileceği, olayda idarenin ağır hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek,

uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık toplam 200.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın, maddi tazminat için dava, manevi tazminat için karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; davanın reddi yolunda verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 29/05/2019 tarih ve E: 2019/7286, K:2019/4521 sayılı kararı ile bozulması üzerine ...

İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın davacılar tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu, olayda hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI:Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.