Danıştay 10. Daire E.2025/1657 K.2025/3199

Davanın_konusu

Davacı tarafından, elinde meydana gelen kesi nedeniyle 05/02/2018 tarihinde başvurduğu 19 Mayıs İlçe Devlet Hastanesi'nde yapılan tedavinin eksik ve hatalı olması sebebiyle sağ el 3. parmağında sürekli maluliyet oluşmasında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğundan bahisle, uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 51.000,00 TL tazminatın 05/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Anılan karara karşı, davacı tarafından, temyiz başvurusunda bulunulması üzerine; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararıyla; ... tarihinde davacıya tebliğ edilen Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı 2577 sayılı Kanun'da belirtilen otuz günlük temyiz süresinin geçirilmesinden çok sonra 06/01/2025 tarihinde verilen dilekçeyle yapılan temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesince verilen karara karşı temyiz kanun yolu açık olması gerekirken kesin olarak karar verildiği, 2577 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 4. fıkrası ile Geçici 7. maddesi uyarınca kanun yolu bakımından artırılan miktara göre değerlendirme yapılması gerektiği, esasa gelince, uyumazlıkta davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Davacı tarafından, elinde meydana gelen kesi nedeniyle 05/02/2018 tarihinde başvurduğu 19 Mayıs İlçe Devlet Hastanesi'nde yapılan tedavinin eksik ve hatalı olması sebebiyle sağ el 3. parmağında sürekli maluliyet oluşmasında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğundan bahisle, uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 51.000,00 TL tazminatın 05/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle 11/10/2019 tarihinde kayıtlara giren dilekçe ile bakılan dava açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ... İdare Mahkemesince, davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı karara karşı davacının istinaf başvurusunun reddine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile kesin olarak karar verildiği, anılan karara karşı, davacı tarafından, temyiz başvurusunda bulunulması üzerine; ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararıyla.

28/11/2022 tarihinde davacıya tebliğ edilen Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı 2577 sayılı Kanun'da belirtilen otuz günlük temyiz süresinin geçirilmesinden çok sonra 06/01/2025 tarihinde verilen dilekçeyle yapılan temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından Danıştay'a hitaben verilen ve 06/02/2025 tarihinde kayda giren dilekçe ile ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince verilen kararın temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la eklenen Geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanun'la kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları (20/07/2016) tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı, aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında,

bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu ve "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararlara karşı Danıştay'da temyiz isteminde bulunulabileceği, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde 6. fıkrada sözü edilen kararın Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği,

ek 1. maddesinde, Bu Kanunda öngörülen parasal sınırların; her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanacağı, bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımlarının dikkate alınmayacağı,

(Değişik:4/6/2025-7550/7 md.) 17. madde uyarınca duruşma yapılmasının zorunlu olduğu davalar ile 45. ve 46. maddeler uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınır esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı Kanun'un -temyiz istemine konu kararın verildiği tarihte yürürlükte olan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik haliyle- 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar;

her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, davanın açıldığı 2019 yılı için temyiz sınırı 144.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu doğrultuda, toplam 51.000,00 TL tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, değerinin temyiz parasal sınırının altında kaldığı ve 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı görüldüğünden, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen karar kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.

Bu itibarla, temyize konu kararda, her ne kadar 28/11/2022 tarihinde davacıya tebliğ edilen Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı 2577 sayılı Kanun'da belirtilen otuz günlük temyiz süresinin geçirilmesinden çok sonra 06/01/2025 tarihinde verilen dilekçeyle yapılan temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmişse de söz konusu uyuşmazlığın öncelikle olarak temyize tabilik bakımından değerlendirilmek suretiyle toplam 51.000,00 TL tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın,

değerinin temyiz parasal sınırının altında kaldığı ve 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı görüldüğünden, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen karar kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış olup temyize konu kararda sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.