Danıştay 11. Daire E.2001/1165 K.2003/5619

İsteğin Özeti

Kimya yüksek mühendisi olup, kimyager olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacının (3600) olan ek göstergesinin (3000)'e indirilmesi ve fazla ödendiği ileri sürülen aylıkların adına borç çıkartılması yolundaki işlemin iptali istemiyle açılan davayı; ...

İdare Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda, davacı mühendislik fakültesi mezunu olmakla birlikte mühendis kadrosuna atanmadan kimyager unvanıyla emekliye ayrıldığından mühendisler için belirlenen ek göstergeden yararlandırılmamasında 657 sayılı Yasanın (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin, Teknik Hizmetler Sınıfı bölümünün (a) bendi hükmüne aykırılık görülmediği gibi, yersiz ödenen ek gösterge farklarının tahsilinde de bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacı vekili tarafından, işlemin mevzuata aykırı olduğu ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : İsteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

Danıştay Tetkik Hakimi : …

Düşüncesi :657 sayılı Yasanın değişik 43/B maddesiyle mühendisler için belirlenmiş olan ek göstergeden yararlanabilmek için bu Kanuna tabi kurumların Teknik Hizmetler Sınıfına dahil bir kadroda bulunmak ve mühendis unvanını almak koşulu yeterli görülmüş olup, bu unvanın gerektirdiği kadroda bulunma şartı aranmamıştır. Dolayısıyla davacıya (3600) ek gösterge yerine (3000) ek gösterge uygulanmasında ve adına borç çıkartılması yolundaki işlemlerde mevzuata uyarlık bulunmadığından, davayı reddeden idare mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin kabulü ile anılan kararın bozulması gerekeceği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı : …

Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle İdare Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununun 41. maddesinde, emekli aylığının hesaplanmasında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 43. maddesinde yer alan gösterge tablosu ve personel kanunlarındaki ek göstergelerin esas alınacağı belirtilmiş, 657 sayılı Yasanın 43/B maddesinde de, bu kanuna tabi kurumların kadrolarında bulunan personelin aylıklarının, hizmet sınıfları, görev türleri ve aylık alınan dereceler dikkate alınarak bu kanuna ekli ek gösterge cetvelinde gösterilen ek gösterge rakamlarının eklenmesi suretiyle hesaplanacağı hükme bağlanmıştır.

Bu yasaya ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin, Teknik Hizmetler Sınıfı bölümünde ise, Teknik Hizmetler Sınıfına ait kadrolarda görev yapan personel için öngörülen ek gösterge rakamları a, b, c, d bentleri halinde sayılmış; (a) bendinde, kadroları bu sınıfa dahil olup, en az dört yıl süreli yüksek öğretim veren fakülte ve yüksek okullardan mezun olarak yürürlükteki hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar ve mimar unvanı almış olanlara uygulanacak ek gösterge rakamları belirlenmiştir.

Görüleceği üzere, (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin, Teknik Hizmetler Sınıfı bölümünün (a) bendinde yer alan ek göstergelerden yararlanmak için, Teknik Hizmetler Sınıfında bulunmak ve yine aynı bentte belirtilen kariyer unvanlara sahip olmak yeterli olup, bu unvanlara ilişkin kadrolarda bulunmak gibi bir koşul öngörülmemiştir. Olayda da, davacının emekli olmadan önce davalı idarede Teknik Hizmetler Sınıfında kimyager kadrosunda, ancak (5) yıllık mühendislik fakültesi mezunu olarak görev yaptığı tartışmasızdır.

Bu durumda, … Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya Mühendisliği bölümü mezunu olması dolayısıyla, mühendis unvanına sahip olup, Teknik Hizmetler Sınıfına ait bir kadroda görev yapmaktayken emekliye ayrılan davacıya, 657 sayılı Yasaya ekli I sayılı Cetvelin Teknik Hizmetler Sınıfı bölümü (a) bendinde öngörülen (3600) ek gösterge rakamının uygulanması gerekirken, yukarıda anılan yasa kuralının aksine tesis edilen dava konusu işlemlerde ve temyize konu kararda hukuka uyarlık bulunmamaktadır.