Danıştay 12. Daire E.2012/7293 K.2013/1603

Hüküm veren Danıştay Onikinci Dairesi'nce işin gereği düşünüldü:

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un "Tek Hâkimle Çözümlenecek Davalar" başlıklı 7. maddesinin, 1. fıkrasının (a) bendinde, uyuşmazlık miktarı (bir milyar) lirayı aşmayan; konusu belli parayı içeren idari işlemlere karşı açılan iptal davalarının idare mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından çözümleneceği hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde de; bu Kanun'un tek hâkimle çözümlenecek davalara ilişkin 7. maddesindeki parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

Anılan düzenleme ile konusu belli bir paraya ilişkin olan iptal ve tam yargı davalarının idare ve vergi mahkemelerince karar verildiği tarih itibarıyla o yıl için belirlenen parasal sınırı aşmaması halinde tek hâkim tarafından çözümleneceği ve 2576 sayılı Kanun'un 8. maddesinin (a) fıkrası uyarınca itiraz üzerine bölge idare mahkemelerince incelenerek kesin olarak hükme bağlanacağı göreve ilişkin bir usul kuralı olarak hükme bağlanmıştır.

Olayda, uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücretinden faydalanma isteminin reddine ilişkin işlemden kaynaklanmış olup, bu haliyle uyuşmazlık konusunun belli bir parayı içermesi ve dosyanın incelenmesinden de davacıya ödenebilecek miktarın, karar tarihi itibarıyla Kanunda öngörülen parasal sınırı aşmadığının anlaşılması karşısında; davanın, 2576 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 1. fıkrası uyarınca idare mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından çözümlenmesi gerekirken, mahkemece heyet halinde karar verilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.