Danıştay 12. Daire E.2018/1250 K.2020/4677

Dava konusu istem: Muğla Orman Bölge Müdürlüğü Fethiye İşletme Müdürlüğü, … Orman İşletme Şefliğinde orman muhafaza memuru olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (a) alt bendi uyarınca 1 yıl kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarihli ve … sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında bir yıl süre ile kademe ilerlemesinin durdurulması cezasının Orman İşletme Müdürü tarafından tesis edildiği, kademe ilerlemesinin durdurulması cezasının, memurun bağlı olduğu kurumdaki disiplin kurulunun kararı alındıktan sonra, atamaya yetkili amirler tarafından verileceğinin kanunda açıkça düzenlendiği, bu nedenle disiplin cezasını verme yetkisinin Bölge Disiplin Kurulunda olduğu, ancak dava konusu cezasının disiplin kurulu kararı olmaksızın doğrudan Orman İşletme Müdürlüğünce tesis edildiğinin anlaşılması karşısında, kanunun aradığı yetki ve şekil şartına uyulmadan tesis edilen dava konusu işlemde yetki ve şekil bakımından hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Fethiye Orman İşletme Müdürlüğü tarafından sehven bir disiplin cezası tatbik edildiğinin Muğla Orman Bölge müdürlüğünce fark edilmesi üzerine dosyanın istenildiği ve henüz verilmiş bir kararın bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.