Danıştay 12. Daire E.2018/1438 K.2022/3132

Dava konusu istem: Pamukkale Belediye Başkanlığı Basın, Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğünde görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … nolu kararının iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davacının Denizli İline bağlı (mülga) Irlıganlı Belediye Başkanlığında emlak işleri ve tahsildarlık yaptığı dönemde çeşitli şahıslardan TOKİ evleri için başvuru ücreti olarak 100'er TL aldığı ve şahıslar istediğinde geri vermediği gerekçesiyle hakkında kamu davası açıldığı, davacının eyleminin karşılığı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan dolayı neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve bu hüküm yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da uygulanmadığı,

davacının bu davaya konu fiili nedeniyle açılan kamu davasında ise, ...

Ağır Ceza Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davacıya 10 ay hapis ve 20 TL adli para cezası verildiği, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, olayda, davacının (mülga) Irlıganlı Belediye Başkanlığında emlak işleri ve tahsildarlık yaptığı dönemde dolandırıcılık suretiyle ve görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak menfaat elde ettiği, bu eyleminin ceza mahkemesi kararı ile sübuta erdiği, bu tarihten sonra davacının eylemlerine devam ettiği ve davaya konu olayda çeşitli şahıslardan elden aldığı emlak vergilerini kurum hesaplarına aktarmadığı,

olay ortaya çıktıktan sonra ise şifre kullanarak sistemden eksiltme yaptığı, bu şekilde yapılan eksiltmelerin toplam 6.311,91.-TL olduğu, davacıya isnad edilen fiille ilgili yapılan ceza yargılamasında her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa da anılan mahkeme kararı incelendiğinde, davacının eyleminin sabit olduğu,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının beraat kararı gibi sonuç doğurmayacağı, memurun Ceza Kanunu'na göre mahkum olması veya olmaması hallerinin ayrıca disiplin cezasının uygulanmasına engel olmayacağı, davacının memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunduğu hususunun sübuta erdiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdare Mahkemesi kararının gerekçesinde hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının beraat kararı gibi sonuç doğurmayacağı belirtilmiş ise de, anılan kararın kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olmadığı, masumiyet karinesine aykırılık bulunduğu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesinde belirtilen bozma sebeplerine uymadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.