Danıştay 12. Daire E.2018/2858 K.2020/4884

Dava konusu istem: Kara Kuvvetleri Komutanlığı emrinde astsubay çavuş olarak görev yapmakta iken, 29/12/1983 tarihinde erbaş komando ihtisas kursu kapsamında belirtilen uygulamalı tahrip eğitiminin bitirilmesinden sonra, kursiyerlere mıntıka temizliği yaptırılarak toplanan atıkların nezaretçi astsubayların kontrolünde ateşe attırılması ve saat 16:55 sıralarında ateşin içinde meydana gelen bir patlama sonucu ateşin içinde bulunan yabancı bir cismin gözüne gelmesi sonucu yaralanan davacı tarafından, 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkındaki Kanun hükümlerinden yararlanma ve 5434 sayılı Kanun'un Ek 77. maddesi uyarınca kademe ve derecesinin yükseltilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince; dava konusu işlemin davacının, 2330 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanma isteminin reddine ilişkin kısmı incelendiğinde, davacının yaralanma olayının güvenliğin sağlanmasına yönelik olarak gerçekleştirilen bir eğitimin yerine getirilmesinin sonucu meydana geldiğinden, vazife malullüğü aylığının 2330 sayılı Kanun kapsamına alınması isteminin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığından bu kısım yönünden, dava konusu işlemin iptaline;

dava konusu işlemin davacının, 5434 sayılı Kanun'un Ek 77. maddesi uyarınca kademe ve derecesinin yükseltilmesi isteminin reddine ilişkin kısmı ise, davacının, vazife malüllüğü aylığı bağlandıktan sonra yeniden çalışmaya başladığı ve emekliye ayrıldığı 17/08/1999 tarihine kadarki çalışmaları sonucunda 1. derecenin 4. kademesi üzerinden 3600 Ek gösterge rakamından yararlandırıldığı, dolayısıyla davacının Ek 77. madde esas alınarak ulaşabileceği derece ve kademe ile ek göstergeye denk düzeydeki haklardan zaten yararlandırıldığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından,

5434 sayılı Kanun'un Ek 77. maddesi uyarınca kademe ve derecesinin yükseltilmesi isteminin reddine ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının yaralanmasına neden olayın 2330 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyeceği ve bu Kanun uyarınca sağlanan haklardan yararlandırılmamasının mümkün olmadığı savunularak Mahkeme karraının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.