Danıştay 12. Daire E.2018/4098 K.2021/3397

Dava konusu istem: (Mülga) Başbakanlık Hazine Müsteşarlığında kadro karşılığı sözleşmeli personel olarak Hazine Uzmanı unvanıyla görev yapmakta olan davacı tarafından, 2013/827 sayılı Başbakan Yardımcılığı Makam Onay'ı ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 78. ve 79. maddelerine göre 15/01/2014-15/01/2015 tarihleri arasında bir yıl süre ile İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatında (OECD) görevlendirilmesi sırasında ödenmeyen 4 adet ikramiye, 2 adet teşvik ikramiyesi ve 12 aylık fazla çalışma ücretlerinin %60'ının ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal hakların yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, davacının davalı idarede kadro karşılığı sözleşmeli hazine uzmanı olarak görev yaptığı, davacının ödenmesini talep ettiği ikramiye ödemesinin 4059 sayılı Hazine Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 7.maddesinin (e) bendinde düzenlendiği ve personele "çalıştıkları günlerle orantılı olarak" ödeneceğinin hüküm altına alındığı, yine aynı maddede fazla çalışma ücretinin fiilen çalışan personele ödeneceğinin belirtildiği, öte yandan davacının imzaladığı hizmet sözleşmesinin 5. maddesinde de ikramiyenin ve fazla çalışma ücretinin fiilen çalışan personele ödeneceğinin düzenlendiği,

bu nedenle her ne kadar davacı yurtdışında Başbakan Yardımcısı Makam Onayı ile görev yapmış ise de, yukarıda belirtilen mevzuat ve hizmet sözleşmesi hükümleri uyarınca davacıya fiilen kurumda çalışmadığı süreler için belirtilen ödemelerin yapılmasına olanak bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafından kendisinin 4059 sayılı Yasa uyarınca görev yapmadığı, bu nedenle hakkında 657 sayılı Yasa'nın 79.maddesinin uygulanması gerektiği ileri sürülmekte ise de;

davacının ödenmesini talep ettiği hakların 4059 sayılı Yasa'nın anılan maddede düzenlenmiş olması ve bu hakların ödenme şartlarının da bu maddede belirtilmiş olması karşısında, davacının bu iddiasına itibar edilmesine olanak bulunmadığından, davacı tarafından İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatında (OECD) görevlendirilmesi sırasında ödenmeyen 4 adet ikramiye, 2 adet teşvik ikramiyesi ve 12 aylık fazla çalışma ücretlenin %60'ının ödenmesi istemi ile yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yapılan görevlendirmede yurtiçi ve yurtdışı aylıklarının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 78. ve 79. maddeleri ile Hazine Müsteşarlığı Yurt Dışına Lisans Üstü Öğrenim Amacıyla Personel Gönderilmesine İlişkin Usul ve Esasların Belirlenmesine Dair Yönetmeliğin 21. maddesi kapsamında ödenmesi gerektiğinin belirtildiği, 4059 sayılı Hazine Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 7. maddesinin (e) bendinin hiçbir şekilde kadro karşılığı sözleşmeli personeli kapsamadığı, sadece bilgisayar, kütüphane, teknik, sağlık ve eğitim işlerinde çalıştırılacak sözleşmeli personeli kapsadığı,

yurtdışında geçici görevli olunan süre boyunca tarafına özel hizmet tazminatı ödemesi yapılmış olmasının Müsteşarlıkta fiilen çalışıldığının ve sözleşmeli personel olunmadığının açık bir göstergesi olduğu, emsal Danıştay kararlarının lehine olduğu, bu nedenle dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yerine Hazine ve Maliye Bakanlığı hasım mevkiine alınmak suretiyle, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.