Danıştay 12. Daire E.2018/5341 K.2021/5385

Dava konusu istem: 01/09/1989 tarihinde başladığı Karar Harp Okulundaki öğrenimini tamamlamadan 29/11/1990 tarihinde ayrılan davacı tarafından, söz konusu tarihler arasında askeri öğrencilikte geçen sürenin fiili hizmet süresinden sayılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 02/04/2014 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca, harp okulunu tamamlayamayarak ayrılanların burada geçen öğrenim süresinin fiili hizmet müddetinden sayılmayacağı, davacının askeri öğrenci olarak eğitimini tamamlamadığı hususunda ihtilaf bulunmadığından, askeri öğrencilikte geçen sürelerin fiili hizmet süresinden sayılmasının hukuken mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Harp okulundaki öğrenimi sırasında almakta olduğu aylıktan emekli keseneği kesildiği ve okuldan ayrıldığından bu keseneklerin tarafına iade edilmediği, Harp okullarında geçen eğitim süresinin kamu hizmeti niteliğinde ve mecburi askerlik ile aynı mahiyette olduğu, 5434 sayılı Kanun'da yer alan düzenleme Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğundan Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının Anayasaya aykırılık iddiası ciddi bulunmayarak, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.