Danıştay 12. Daire E.2018/5958 K.2020/4576

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 01/8/1987 - 14/02/2006 tarihleri arasında 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'na tabi geçen hizmetleri için verilen 4 yıl 5 ay 27 gün fiili hizmet süresi zammının emeklilik yaşından düşülerek emeklilik işlemlerinin yapılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile emekli maaşlarının hak edilen tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince; davacının 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'na tabi fiili hizmet süresi zammının yarısının mevzuat doğrultusunda emeklilik yaş haddinden indirilmek suretiyle emekli aylığı bağlanması için gereken şartların davacı tarafından sağlanıp sağlanmadığı değerlendirilip bu şartların sağlandığının tespiti halinde emekli aylığı bağlanması gerekirken,

davacının fiili hizmet süresi zammının emeklilik yaşından düşülerek emeklilik aylığı bağlanması yönündeki talebinin 5434 sayılı Kanun'a tabi olduğu sürede aldığı fiili hizmet süresi zammının 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'na tabi geçmediğinden bahisle reddine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan, davalı idarece davacının fiili hizmet süresi zammının emeklilik yaşından düşülerek yapılacak inceleme sonucunda şartları sağlaması halinde davacıya emekli aylıklarının hak ettiği tarihten itibaren ödeneceğinin de açık olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, harçtan muaf olmalarına rağmen harca hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.