Danıştay 12. Daire E.2018/6050 K.2021/5774

Dava konusu istem: 01/09/1986 - 01/09/1988 tarihleri arasında Kara Harp Okulunda askeri öğrenci olarak öğrenim gören ve 17/11/1989 tarihinde devre kaybı nedeniyle okuldan ayrılan davacı tarafından, emeklilik koşullarının hesabında 01/09/1986 tarihi yerine 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, çalışmaya başladığı 01/03/1995 tarihinin esas alınmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; Kara Harp Okulundaki eğitimini devre kaybı nedeniyle tamamlayamayarak öğrenciliğine son verilen davacı açısından, 5434 sayılı Kanun'un 31. maddesinin yedinci fıkrasında yer alan kural uyarınca, burada geçen öğrenim ve eğitim müddetinin fiili hizmet müddetinden sayılmasına imkan bulunmadığı dikkate alındığında, davacının başvurusunun reddi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verlmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkemece dava konusu istemin yanlış nitelendirildiği, talebinin Kara Harp Okulunda geçen öğrenim süresinin fiili hizmetten sayılmasına yönelik olmadığı, fiili hizmet süresi ve sigortalılık başlangıcı kavramlarının farklılık arz ettiği, Kanun kapsamındaki düzenlemenin fiili hizmet süresine ilişkin olduğu dikkate alındığında, sigortalılık başlangıcı olarak askeri öğrenciliğe başlama tarihinin esas alınmamasının hukuka aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.