Danıştay 12. Daire E.2018/6683 K.2021/6408

Dava konusu istem: Adli Tıp Kurumu Malatya Grup Başkanlığında … olarak görev yapan davacı tarafından, 3717 sayılı Adli Personel ile Devlet Davalarını Takip Edenlere Yol Gideri ve Tazminat Verilmesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununun Bir Maddesinin Yürürlükten Kaldırılması Hakkında Kanun'un 2/A maddesi uyarınca fazla mesai ücreti ödenmesi talebiyle yaptığı başvurusunun reddine ilişkin Adli Tıp Kurumu Malatya Grup Başkanlığının … tarih ve … sayılı işlemi ile dayanağı olan Adalet Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığının … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve 01/01/2008 – 31/12/2012 tarihleri arasındaki her ay için aylık 50'şer saatlik fazla

çalışma ücretinin 3 katı oranında ve 31/12/2012 tarihinden yargılama sonuna kadar geçecek her ay için 50'şer saatlik fazla çalışma ücretinin 3 katı oranında hesaplanacak fazla mesai ücretinin ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince. 3717 sayılı Kanun'un 2/A maddesinde, "merkez ve taşra teşkilatı" ibaresinden sonra Bakanlığın bir bağlı kuruluşu olan "ceza ve infaz kurumları hariç" ibaresine yer verilmesi ve kanun maddesinde açıkça düzenlenmemesine rağmen ceza ve infaz kurumları dışındaki diğer bağlı kuruluşların da (aksi ile kanıt yöntemi) kanun maddesi kapsamında değerlendirilmesi,

hukuki düzenlemenin yorum suretiyle lafzını ve amacını aşan biçimde genişletilmesine yol açacağından, davacının, 3717 sayılı Kanun'un 2/A maddesi uyarınca tarafına fazla mesai ücreti ödenmesi talebiyle yaptığı başvurusunun reddine ilişkin dava konusu Adli Tıp Kurumu Malatya Grup Başkanlığının … tarih ve … sayılı işlemi ile dayanağı olan Adalet Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığının … tarih ve … sayılı işleminde hukuka ve mevzuata aykırılık görülmediği,

öte yandan 3717 sayılı Kanun'un 2/A maddesi kapsamında bulunmayan davacıya, 10/10/2013 tarih ve 28791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27/12/2012 tarih ve E:2011/139, K:2012/205 sayılı kararıyla iptal edilen ve Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkan 3717 sayılı Kanun'un 2/A maddesi uyarınca fazla mesai ücreti ödenmesine yasal olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adli Tıp personeli olarak 3717 sayılı Kanun'un 2/A maddesi gereğince “Adalet Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatı ile Türkiye Adalet Akademisi kadrolarında, sözleşmeli personel dahil” düzenlemesi kapsamında fazla mesai ücreti ödenecek personel içinde yer aldığı, 3717 sayılı Kanun'un 2/A maddesi uyarınca, fazla çalışma ücretinin ödenmesinin 31/12/2012 tarihi itibarıyla son bulduğu, fakat 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen Ek13. madde gereğince 31/12/2012 tarihinden sonraki fazla çalışma ücretlerinin de ödenmesi gerektiği, aynı konuda emsal nitelikte yargı kararları olduğu, usul ve yasaya aykırı olan davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.