Danıştay 12. Daire E.2018/8898 K.2021/5083

Dava konusu istem: Vefat eden eşinden dolayı dul aylığı almakta olan davacı tarafından, vefat eden babasından dolayı da yetim aylığı bağlanması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 25/04/2012 tarih ve 33.228.032 sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince; süre aşımı yönünden davanın reddine ilişkin Kararın, Danıştay Onbirinci Dairesinin 21/03/2017 tarih ve E:2016/10116, K:2017/2808 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak, davacının vefat eden eşinden dolayı 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'na göre dul aylığı bağlandığı, babasından dolayı da aynı Kanun'a göre yetim aylığı bağlanması isteminde bulunulduğu, mevzuat uyarınca Emekli Sandığından ilgiliye birden fazla aylık bağlanması imkanı bulunmadığı, eşinden dolayı dul aylığı almakta olan davacıya aynı zamanda babasından dolayı yetim aylığı bağlanamayacağı açık olup, bu yönde tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na göre değerlendirilmesi gerektiği, bu Kanun'a göre eş ya da anne-babanın her ikisinin ya da birisinin ölümünün 01/10/2008 tarihinden önce gerçekleşmiş olması durumunda, kişinin hem dul, hem de yetim aylığı alabileceği, eşinin ve babasının 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce vefat ettiğinden hem dul, hem de yetim aylığı alabileceği, konuyla ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararının dikkate alınmadığı,

5434 sayılı Kanun'da hem dul hem de yetim aylığı bağlanabilmesinin istisnalarına ilişkin açıklama taleplerinin değerlendirilmediği, eksik ve yetersiz inceleme ile verilen davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğundan bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.