Danıştay 12. Daire E.2018/9532 K.2022/1353

Dava konusu istem: Öğretmen olarak görev yapan davacı tarafından; hakkında verilen Devlet memurluğundan çıkarma cezasının mahkeme kararı ile iptal edilmesi üzerine, ilişiğinin kesildiği tarihten yeniden göreve başladığı tarihe kadar geçen süre arasındaki dönemde ödenmeyen maaş ve diğer özlük haklarının ödenmesi yönündeki başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile anılan döneme ait ödenmeyen maaş ve diğer maddi özlük haklarının, ilişik kesme tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; davacı hakkında tesis edilen Devlet memurluğundan çıkarma cezasının, ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptaline karar verilmesi üzerine davacının göreve başladığı, açıkta kaldığı döneme ilişkin maaş ve öğretim yılına hazırlık ödeneğinin, fiilen görev yapma şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gerekeceğinden bu kısma ilişkin talebin kabulüne, davalı idareye başvuru tarihi olan 17/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, anılan döneme ilişkin ek ders ödemelerine ve fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Herhangi bir hizmet kusuru bulunmadığı, Mahkeme kararının kabule ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.